Drukuj

Turystyka zimą

Zimowa turystyka w Bieszczadach wymaga starannego przygotowania. Stosunkowo duże odległości, niewielka gęstość zaludnienia i niewielki – poza sezonem letnim – ruch turystyczny sprawiają, że działania w górach muszą być dobrze przemyślane. Obszary o ograniczonym zasięgu telefonii komórkowej nie są tu również wyjątkiem.

Warto pamiętać, że komunikacja publiczna w rejonie Połonin i Rawek działa tylko w sezonie letnim. Autobusy dojeżdżają od strony Cisnej do Wetliny, zaś od strony Ustrzyk Dolnych przez Lutowiska do Ustrzyk Górnych i Wołosatego.

Bieszczady leżące na terenie Polski to góry typu beskidzkiego, w dużej części zalesione, z widokowymi partiami szczytowymi na Połoninach, w rejonie Tarnicy i Rawek. Nie ma więc tu szlaków skalnych lub miejsc o nadmiernej ekspozycji. Najwyższe partie sięgają powyżej 1200 m n.p.m. Najwyższa góra – Tarnica – ma 1346 m n.p.m. wysokości. Różnice wzniesień pomiędzy dolinami a partiami szczytowymi sięgają 600-700 metrów.

Warunki te sprawiają, że w górach mogą występować dość znaczne różnice temperatury, siły wiatru, grubości pokrywy śnieżnej i rodzaju śniegu w zależności od wysokości i stopnia zalesienia terenu. Pogodny i mroźny – wyżowy – poranek będzie więc często chłodniejszy w dolinach. Jednocześnie stosunkowo słaby wiatr wiejący na dole może wręcz uniemożliwić wędrówkę w odsłoniętych partiach Połonin. Niewielka pokrywa śnieżna w miejscach wywianych będzie łatwa do przejścia – podczas gdy nieco niżej, w lesie śnieg tworzący zaspy i obciążający drzewa i krzaki może tworzyć bariery trudne do przebycia.

Do poruszania się w warunkach śnieżnych dobrze sprawdzają się w Bieszczadach narty. W partiach górskich turowe. Na drogach i w dolinach śladowe (back country). Amatorzy narciarstwa turowego muszą pamiętać jednak, że zjazdy odbywają się często lasem, również poza drogami. Strome fragmenty szlaków na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego są często zabudowane schodami i barierkami, wymuszają omijanie ich na nartach. Również na polanach na terenie BdPN, przez które biegną szlaki, można spotkać niskie barierki i siatki, na które trzeba zwracać szczególną uwagę przy niewielkiej pokrywie śnieżnej.

W Bieszczadach – poza nielicznymi trasami biegowymi – nie ma wyznakowanych specjalnych szlaków narciarskich. Turystyka narciarska odbywa się albo w oparciu o szlaki piesze albo na dziko.

Wyruszając w góry przestrzegaj podstawowych zasad bezpieczeństwa.

Wyruszając w góry zabierz ze sobą podstawowy sprzęt. Sprawdź prognozę pogody i warunki panujące w górach. Informacja o sytuacji na szlakach i zagrożeniu lawinowym dostępna jest na stronach gopr.pl oraz u dyżurnych ratowników w Stacjach Ratunkowych GOPR w Ustrzykach Górnych, Cisnej i Sanoku.

W czasie wycieczek wyruszaj możliwie wcześnie. W miarę możliwości realizuj zaplanowaną trasę. Nie wahaj się jednak zawrócić, gdy warunki stają się zbyt trudne, istnieje ryzyko zabłądzenia, czas wycieczki niebezpiecznie się wydłuża. Korzystaj z rad i informacji osób bardziej doświadczonych lub tych, którzy przeszli Twoją trasę niedawno.

W marszu – w warunkach śnieżnych – należy zmieniać się na prowadzeniu. Długotrwałe torowanie jest znaczniej bardziej męczące niż marsz z tyłu. Nawet najsilniejsi potrzebują chwili wytchnienia. Warto tak gospodarować siłami, aby zachować konieczną rezerwę na sytuacje nieprzewidziane.

Przez cały czas należy kontrolować stan własny i współuczestników. Osoby słabsze powinny iść z przodu (za wyjątkiem drogi przez zaspy, kiedy powinny znajdować się z tyłu grupy). Jeśli ktoś słabnie, warto dać mu chwilę odpocząć, zabrać mu część rzeczy z plecaka, podać coś ciepłego do picia i słodycze oraz sprawdzić, czy nie jest mu zimno (pozwolić ew. założyć dodatkowe lub suche rzeczy). Wczesne wychwytywanie gorszego stanu swojego i innych pozwala często zareagować lub wycofać się na czas – a tym samym uniknąć sytuacji niebezpiecznych – np. wychłodzeń lub odmrożeń.

Tempo powinno być dostosowane do najsłabszego. Szczególnie w warunkach zimowych nie powinno się zbytnio rozciągać grupy. Poruszając się po ciemku, w czasie złej pogody lub w sytuacji niebezpiecznej, należy pilnować zwartości grupy oraz jasno określić, kto odpowiada za wybór trasy, a kto idzie jako ostatni.

Wychodząc wspólnie w góry należy unikać rozdzielania się. Spontaniczne, szybko podejmowane decyzje prowadzą często do nieprzewidzianych konsekwencji. Jeśli uczestnicy wspólnej wycieczki dzielą się na mniejsze zespoły, powinni jednoznacznie określić planowane trasy, miejsca i pory zejścia z gór oraz zasady komunikacji.

Finansowanie

Program współfinansowany przez Szwajcarię w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej. więcej →

Kontakt

Bacówka Pod Małą Rawką

www.rawki.pl


504 170 127

UWAGA: ze względów technicznych
NIE odpowiadamy na SMSy

Mighty Free Joomla Templates by MightyJoomla