Drukuj

Wychłodzenia

Szczególnie prawdopodobne zimą. Lekceważone wiosną i jesienią. Możliwe o każdej porze roku. Niebezpieczne, ponieważ narastają niepostrzeżenie. Trudne do opanowania w zaawansowanym stadium.

Brr! Zimno, a do domu wciąż daleko…

Gdy dłuższy czas przebywasz w chłodnym lub mroźnym otoczeniu – gdy wieje i jest wilgotno – zwracaj uwagę, aby przeciwdziałać utracie ciepła:

  • Zadbaj o właściwe odżywianie się.
    Jedz więcej, bardziej kalorycznie i ciepło (chroń jedzenie i picie przed stygnięciem).
  • Pomiędzy posiłkami pamiętaj o „szybkich kaloriach” – czekoladzie, orzechach, słodkiej herbacie.
  • Pamiętaj, aby dużo pić (3-4 litry dziennie).
    W czasie mrozu organizm łatwo się odwadnia. Nigdy nie jedz śniegu!!!
  • Staraj się nie dopuścić do zmarznięcia.
    Gdy czujesz chłód, reaguj. Ruszaj się! Zmień odzież na suchą.
    Załóż dodatkową warstwę ubrania. Nie poddawaj się zimnu!!!
  • Dbaj o siebie. Nie przemaczaj ubrania! Nie siadaj na zimnym.
  • Chroń się przed wiatrem.
    Unikaj odsłoniętych miejsc w czasie postojów. Odpoczywaj w grupie.


PAMIĘTAJ!
Wychłodzeniu organizmu sprzyja nie tylko niska temperatura otoczenia, ale także wiatr i zwiększona wilgotność powietrza. Subiektywne odczuwanie zimna – w zależności od siły wiatru – może się znacznie różnić od temperatury rzeczywistej.
Przykładowo: przy wietrze wiejącym z prędkością 40 km/h temperatura 0 stopni odczuwana będzie jako -15 ºC.

Szybszemu wychłodzeniu sprzyjały będą również:
niewyspanie, zmęczenie, odwodnienie, ew. urazy lub krwotoki.

Alkohol bardzo przyspiesza wychładzanie organizmu: rozszerza naczynia – co ułatwia oddawanie ciepła przez skórę, daje złudne uczucie ciepła, zaburza pracę ośrodka termoregulacji, ogranicza zdolność do podejmowania racjonalnych decyzji.

W czasie wędrówki obserwuj towarzyszy podróży.
Reaguj na sygnały alarmowe.

Osoby zmęczone, podatne na wychłodzenie stają się apatyczne:

  • idą milcząco, odstają kilka kroków od grupy
  • ich tempo jest nierówne, rwane
  • w łatwym terenie mają przyspieszony oddech, potykają się.

Nasz niepokój powinny wzbudzić:

  • gubienie, porzucanie sprzętu, rzucanie plecaka na ziemię
  • zobojętnienie na sytuację i warunki wokół – np. siadanie na mokrym
  • niereagowanie na wezwania, aby się ubrać na postoju
  • brak apetytu
  • siadanie z głową opuszczoną miedzy nogami
  • alienowanie się z grupy
  • apatia przechodząca w podenerwowanie i kłótliwość.

Osoby nawet we wstępnej fazie wychłodzenia nie mogą się rozgrzać – jest im bardziej zimno niż pozostałym.

Wychłodzenie organizmu (hipotermia) jest zagrożeniem życia.

Hipotermią nazywany jest stan, gdy temperatura organizmu spada poniżej 35 stopni C.

Hipotermia jest łatwa do przegapienia w pierwszym stadium i jednocześnie trudna do opanowania w warunkach polowych. Wychładzający się organizm stopniowo ogranicza funkcje życiowe. Najpierw następuje tzw. centralizacja krążenia – przepływ krwi tylko w ważnych organach (głowa i tułów) – podział na krew „ciepłą” i „zimną” (kończyny). Następnie dochodzi do zwolnienia akcji serca i w efekcie nieodwracalnego niedotlenienia kluczowych organów.

W początkowym stadium osoba wychłodzona może pomóc sobie sama.

Konieczne są:

  • redukcja czynnika wychładzającego (osłona od wiatru – zejście poniżej grzbietu, schowanie się na linii lasu, zbudowanie wału z plecaków, użycie folii NRC)
  • zwiększony ruch całego ciała
  • zmiana ubrania na suche
  • gorące napoje, ciepły posiłek, słodycze
  • rozgrzewanie przez towarzyszy, nadzór i zapewnienie opieki.

Narastające wychłodzenie prowadziło będzie do zanikania dreszczy, zaburzeń świadomości, bełkotliwej (splątanej) mowy, niezbornych ruchów i wreszcie utraty przytomności.

Osoba w tym stanie nie może pomóc sobie sama. Konieczna jest pomoc towarzyszy wędrówki, wezwanie pomocy i interwencja służb ratunkowych.

W czasie oczekiwania na pomoc należy:

  • zredukować działanie czynnika wychładzającego – przede wszystkim wiatru (folia NRC, dodatkowe ubranie, śpiwór)
  • właściwie wybrać miejsce przymusowego biwaku (osłona przed wiatrem)
  • zabezpieczyć poszkodowanego przed kontaktem z zimnym podłożem (karimat, kurtka, plecak, folia NRC)
  • dopóki osoba wychłodzona jest przytomna, podawać ciepłe, słodkie napoje
  • unikać ruchów całego ciała i kończyn – ryzyko zmieszania ciepłej krwi (z tułowia) z zimną (z kończyn)
  • stosować rozgrzewanie przez towarzyszy, stosować pakiety grzewcze
  • kontrolować stan i stopień przytomności wychłodzonego
  • w sytuacji utraty przytomności postępować jak z każdym nieprzytomnym (zapewnić drożność dróg oddechowych i ew. wspomagać funkcje życiowe).

W sytuacji awaryjnej należy pamiętać nie tylko o poszkodowanym,
ale również kontrolować stan wszystkich obecnych. 


SCHEMAT DZIAŁANIA

 

Więcej o hipotermii na stronie Centrum Leczenia Hipotermii Głębokiej - www.hipotermia.edu.pl

Więcej o wzywaniu pomocy

Finansowanie

Program współfinansowany przez Szwajcarię w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej. więcej →

Kontakt

Bacówka Pod Małą Rawką

www.rawki.pl


504 170 127

UWAGA: ze względów technicznych
NIE odpowiadamy na SMSy

Mighty Free Joomla Templates by MightyJoomla